Portretten
Verhalen
Fotoverhalen
Tintels
 
 

Fotoverhaal 2

In bad

De moeder zet de emmer op de harde grond. Aan de buitenkant zitten moddervegen van vorige wasbeurten. Het kind dat net nog vrolijk in de modder speelde, wordt van de grond getild. Ze moet in de emmer. Ze wil niet, ze spartelt tegen. Ze schreeuwt, want het spel is nog niet uit. Maar haar moeder wil er niets van weten. Luistert niet naar het geschreeuw. Stopt snel de voeten van het kind in de emmer, houdt de beentjes bij elkaar, duwt het meisje het water in.

‘Als je niet snel ophoudt met schreeuwen laat ik je hier achter,’ waarschuwt ze met schelle stem. In de emmer moet het kind wel stil zitten. Haar lijfje is ondergedompeld tot aan haar borst. Alleen haar schouders en hoofd komen nog boven het water uit. De modder zit op haar gezicht. Ze maakt geen beweging meer. Haar hand ligt berustend op de rand van de emmer.

Het kind kijkt de moeder na. Ze zou achter haar aan willen, maar de emmer is te smal om een been op te tillen. Ze heeft nog geprobeerd of ze om kon vallen. Ze wilde haar voeten terug. Liet haar schouders tegen de rand vallen. Er gebeurde niets.

Nu ziet ze alleen nog wie verdwijnt. Ik ben al stil, mamma, smeken haar ogen. Ik speel al niet meer. Niet weggaan! Je moet me eruit halen!

Maar niemand kan haar horen. De schreeuw komt haar keel niet uit. Ze kijkt en ze kan niets zien. Het mag ook helemaal niet waar zijn; ze knijpt haar wenkbrauwen dicht. De  frons op haar voorhoofd zet het verzet klem. Het water wordt al koud.

Filadelfia, Paraguay - foto Steve McCurry  -  Tekst Jacqueline Lucas

 

Terug naar fotoverhalen